گویند   که   مرقد  علی  در   نجف   است                  در بلخ  بیا  ببین  چه بیت الشرف است

جامی   نه   عَدَن   گوی  نه   بین   الجبلین                 خورشید یکی و نور او هر طرف است

شعری از حافظ

ای دل غلام  شاه  جهان  باش  و  شاه  باش                پیوسته  در  حمایت  و  لطف  اله  باش

از  خارجی  هزار  به  یک  جو   نمیخرند                گو  کوه   ت ا بکوه   منافق   سپاه  باش

چون   احمدم    شفیع   بود  روز  رستخیز                گو  این  دل  بلا  کش  من  پرگناه  باش

امروز    زنده ام   به   ولای    تو   یاعلی                فردا  به  روح  پاک  امامان  گواه  باش

انرا   که   دوستی  علی   نیست  کافراست                گو  زاه د زمانه  و  گو  شیخ  راه  باش

مرد    خدا    شناس  که    تقوا  طلب   کند               خواۀ   سفید   جامه  و  خواۀ  سیاه  باش

قبر     امام    هشتم    سلطان   دین   رضا                از جان  ببوس  و بر در ان بارگاه  باش

دستت   نمیرسد  چو   بچینی   گلی  ز باغ                باری   به  پای  گلبن  ایشان   گیاه   باش

                                   حافظ  طریق  بندگی  شاه  پیشه  کن

                                   وانگاه در طریق چو مردان راه باش

دو رباعی و یک قطعه از شاعری ناشناس

بر   دوش   نبی   علی   چو   بنهاد    قدم                  افکند   خدایان   همه   از   طاق   حرم

از   بسکه    خدا    شکست   انروز   علی                نامش    به  خدائی  همه   جاگشت  علم

گویند   گروهی   که   علی   عین   خداست               این   نکته  بنزد  عاقلان  عین   خطاست

شرک   محض  است  این  سخنها  به  علی               او  عین  خدا  نیست  ولی عین  خداست

بدوش   ختم   رسل    خاتم     بنهاد   خدای              شرافتی  بکف  اورد  در  وجود   انجای

نبی   بکعبه  در  انجا  وصی  خود  برداشت            که  ای  گروه  علی حجتی ست مهر بپای